Nieuwsbrief

NIEUWSBRIEF APRIL 2008
“Hoe vind je je weg met oud verdriet?”

Deze nieuwsbrief van Doen en Laten biedt suggesties om beter om te kunnen gaan met oud zeer. Je leest over situaties die zich kunnen voordoen, welke mensen daarmee ook kampen, wat je eraan wint om terug te blikken op je levensgeschiedenis, en hoe je dat kunt doen bij Doen en Laten.

Als je je steeds meer moeite krijgt met dat verlies van zo lang geleden, wat dan?
Zijn er van die situaties dat je je in een gezelschap bevindt en ineens gaat het gesprek over familie? Anderen om je heen vertellen bijvoorbeeld over hoe ze als kind waren, en hoe ze daar onlangs nog met hun ouders/broers of zussen herinneringen over ophaalden.
Zo heb je het nog over onschuldige zaken als werk, en zo komt iemand zomaar met een anekdote over vroeger. Er wordt volop op ingehaakt, en jij wordt stiller en stiller, of past de truc toe van geïnteresseerde en stelt allerlei vragen, om zo maar niet de aandacht op jezelf te krijgen.
Onverwachts word je weer geconfronteerd met oude pijn. Pijn waar je niet goed raad mee weet, behalve het trachten te negeren.

Voor mensen die vroeg verlies hebben geleden zijn gesprekken over familie vaak lastig en pijnlijk. Je merkt dat je steeds vaker je terug trekt in gesprekken waarin het over familie gaat, en je hoopt dat ze geen vragen over jouw gezin van herkomst gaan stellen. En tegelijkertijd verlang je er naar. Het is een ingewikkeld proces van mensen om je heen op afstand houden, terwijl je dat toch niet wil.
Maar wat moet je dan zeggen? Direct het hele verhaal vertellen, al dat verdriet en de samenloop van ingewikkelde omstandigheden? Waar zadel je de ander dan wel niet mee op? En krijgen ‘ze’ dan geen heel raar beeld van je?

Niemand heeft weet van wat kindherinneringen bij jou oproepen. Dat niet-weten kan juist voor zo’n verschrikkelijk beklemmend angstig gevoel zorgen. Sterker nog, je probeert het zelf ook niet meer te weten, want dat is te pijnlijk. En bovendien, het is toch voorbij. Zo lang geleden, kom op, wat zou je daar nu nog over naar boven halen. Deur dicht, en niet meer omkijken.
En dan blijkt die deur toch niet goed dicht te kunnen. Of zoals Jan in een individueel gesprek het mij deze week vertelde: “Ik ben lang niet dóór de deur gegaan, maar piepte er langs heen, probeerde die stap om ergens doorheen te gaan te omzeilen.”

Weet dat je niet de enige bent die dit lastig vindt
Ik richt me met Doen en Laten op oude pijn in actuele gebeurtenissen. Ik ben gespecialiseerd in afscheid, verlies en gemis op jonge leeftijd, en de gevolgen die dat kan hebben op latere leeftijd.
Mensen die contact met mij zoeken ( de Doen en Laters) hebben allemaal gemeen dat ze jong iets moeilijks te verstouwen hebben gekregen. Bij de één was dat de dood van hun vader of moeder, bij de ander een moeilijke situatie in het gezin waar ouders zelf hun handen aan vol hadden. Weer anderen die als kind benaderd werden alsof ze al volwassen waren, in seksueel opzicht of in psychische betekenis. “Doen en Laters” zijn vrouwen én mannen, hun leeftijd varieert van 21 jaar tot 74 jaar. Wat me opvalt, is dat ze praktisch allemaal actief in hun leven willen staan, veel in hun mars hebben en beschikken over heel veel kracht.

Voor hen allen telt dat het lang goed gegaan is in hun leven totdat er iets knapt, en ze het met hun gewone doen en laten niet meer redden. Als dat gebeurt, werpt het zijn vruchten af om stil te staan bij oud zeer.

Wat win je daar dan aan?

Stilstaan bij oude pijn zorgt er ook voor dat het beste van jezelf naar boven komt! Met het wegstoppen van verdriet, worden ook andere wezenlijke unieke kanten van jezelf ondergewaardeerd. Iemand in coaching zei: “Ik word me nu ineens gewaar dat ik die gedrevenheid van mijn moeder heb. Mijn drive om overal de beste in te willen zijn, is niet alleen maar een manier geweest om erkenning te krijgen. Het is iets wat ik me nu ook herinner van mijn moeder, en daar ben ik eigenlijk heel trots op. Op haar gedrevenheid, en nu ook op mijn eigen prestaties.”
Je krijgt weer grip op jouw geschiedenis in plaats van je geschiedenis grip op jou!
Wanneer je vertrouwt raakt met je eigen levensgeschiedenis, zal oude pijn je minder vaak overvallen. Je verdriet wordt als het ware een bekende van je, die ook aan tafel af en toe aanschuift, en niet naar de keuken hoeft te worden verbannen. Je verdriet krijgt een stem die gehoord wordt, en dat is echt heel erg fijn.
Je krijgt een trots gevoel over jezelf, hervindt je eigenwaarde en zoekt die niet langer bij anderen. “Al die jaren heb ik gezocht naar bevestiging. Bij vriendinnen, bij mijn man, mijn baas. En ik kreeg nooit wat ik nodig had. Nu zoek ik niet meer naar dat wat jong verloren is. Ik ben trots op mezelf en dat kan ik ook echt zo voelen. Ik ben een prettiger mens geworden, niet alleen voor anderen.” (Elwing, deelneemster workshop Het Hele Verhaal)

Programma mei en juni 2008. Je kunt zowel individueel als in groepsverband bij Doen en Laten aan de slag. De groepen zijn nooit groter dan 8 personen, en bestaan minimaal uit 3 deelnemers.
De agenda voor de periode tot de zomer is:

De workshop op 13 mei als je nog niet eerder een traject bij Doen en Laten hebt gevolgd. Je deelt jouw verhaal van toen in een kleine groep (minimaal 4 en maximaal 8 deelnemers). Met mensen die ook jonger dan 23 jaar waren toen hun ouder(s) overleed. Na deze dag heb je een stap gezet die je het goede gevoel geeft dat je recht hebt gedaan aan jouw levensgeschiedenis. Bovendien kan je daarna kiezen of je er meer aandacht aan wil gaan schenken, of dat het voor dit moment even genoeg is geweest. Er zijn nog maximaal 2 plaatsen vrij.
De follow up bijeenkomst (avond) op 3 juni met mensen die eerder een traject bij Doen en Laten volgden. Thema: “Ouders zonder ouder. Moeder of vader worden/zijn als je zo jong zelf geen vader of moeder had.”
Deze avond heeft een intiem karakter, er kunnen daarom maximaal vier mensen deelnemen. Je krijgt net niet alle aandacht alleen zoals bij een individuele coaching, maar het is ook weer niet zo dat je de kans hebt om ongezien te blijven. De Follow Ups hebben het karakter van intervisie, en dienen als een vorm van 'onderhoud' aan jezelf.
Op 2 juni is de workshop voor volwassenen die als kind hun vader of moeder niet door de dood misten maar door geen of verkeerde aandacht. In deze 1-daagse workshop staan we nadrukkelijk stil bij de omstandigheden waarin jij als kind hebt geleefd, en waar omheen vaak een waas van geheimen en gebeurtenissen, die verborgen moesten blijven, hangt. Was er sprake van een psychisch zieke ouder? Wat gebeurde er in jullie gezin? Hoe zag jouw dagelijks leven er als kind uit? Aan de hand van dit soort specifieke vragen leer je je jouw Verhaal van toen te vertellen. Het levert je een vrijer gevoel over je eigen levensgeschiedenis op, waardoor je leven van nu minder vertroebeld wordt met gebeurtenissen van toen.
Op 20 en 27 mei de vervolgworkshop voor wie wil staan bij zijn of haar in de loop der tijd ontstane ‘tric en trucs’. Je staat stil bij jouw manieren om je hoofd boven water te houden, en verdiept je in je stille wens en mogelijke levenshouding om te krijgen wat nooit meer komt. In deze workshop is extra en buiten de 2 dagen om een individueel gesprek gepland.

De kosten voor de 1-daagse workshops bedragen € 175,-. De kosten voor de follow up bijeenkomst bedragen € 75,-. Doe je mee aan 20 en 27 mei dan betaal je € 375,- Alle bedragen zijn excl. BTW.

Op www.doenenlaten.com kun je je verder oriënteren, ook als je liever een individuele afspraak wil maken. Aanmelden voor een workshop kan per mail of telefonisch.

Vraag je je af met wat voor soort mensen je te maken krijgt bij Doen en Laten?
Ben je bang dat je je niet thuis zal voelen bij de andere mensen die zich hebben aangemeld voor een workshop? Zodat je opnieuw de ervaring opdoet van alleen ervoor te staan?
Dat kan ik me voorstellen. Ooit heb ik ook schroom gehad dit thema in mijn eigen leven op te pakken. Ik was zo op mijn hoede, en bang dat ik uit de boot zou vallen. En wat heeft het mij goed gedaan om de verhalen van anderen en van mezelf terug te horen. Eindelijk die herkenning en erkenning voor je eigen verdriet. Niks waarvoor je je hoeft te schamen, of wat overdreven is. Integendeel. En tóch overeind blijven, geen zielig groepje worden Ook dat: integendeel!
(H)Erkenning en je verantwoordelijkheid nemen, dat zijn belangrijke uitgangspunten van mij.

Indien je wat nadere informatie wil over een programma, of je afvraagt welk programma het meest geschikt voor je is, neem dan gerust contact met mij op.

Eerder verschenen nieuwsbrieven:

Nieuwsbrief

NIEUWSBRIEF APRIL 2008 “Hoe vind je je weg met oud verdriet?”

Eerder verschenen nieuwsbrieven:

NIEUWSBRIEF APRIL 2008
“Hoe vind je je weg met oud verdriet?”