NIEUWSBRIEF DECEMBER 2007-
De Gemiste Ouder


Dit is de december nieuwsbrief van Doen en Laten. De decembermaand die voor zoveel mensen in het teken staat van gezelligheid en saamhorigheid. Maar die voor jou misschien wel juist voor verdrietige momenten zorgt. De kerst die vanaf ‘toen’ zo heel erg anders werd, of zoals een oud deelneemster mij mailde: ‘december gaat nooit mijn maand worden’.
En zeker wanneer juist rond de kerst je moeder overleed, of je ouders verongelukten bij een verkeersongeval, je vader definitief de stap zette om uit het leven te stappen, je moeder zo afwezig bij de kerstboom zat …. Verhalen die verteld werden in de workshops, en de aandacht kregen die ze zó verdienden. Ook stuk voor stuk getuigenissen van mensen die wisten voort te leven en de moedige stap hebben gezet om naar een pijnlijk verleden te kijken. Gewoon, omdat de pijn te erg werd en het verlangen naar een vrijer leven groot.

De gemiste ouder
In de vorige nieuwsbrief kondigde ik het al aan: Maar wat als je je ouders moest missen terwijl ze er tóch waren? Ik geef ook workshops voor mensen die hun ouder niet door de dood maar door afwezigheid moesten missen. Bijvoorbeeld omdat ze een psychiatrische aandoening hadden. Ze leven wel, en toch kunnen ze er niet zijn voor je. Integendeel, jij moet er voor hen zijn, en je verkeerde vaak in angst of het wel weer helemaal goed zal komen.
Een deelneemster aan de workshop verwoordde het zo:

“Mama moest weer terug naar de kliniek, het ging thuis niet, terwijl we toch een aparte kamer voor haar hadden ingericht, en stilletjes waren, en mooie tekeningen hadden gemaakt om te laten zien hoe blij we waren dat ze weer thuis was. Maar we waren ook bang. Bang dat het weer mis zou gaan. En dat gebeurde, ze moest weer terug. Elke keer als papa met haar weg reed, verloor ik een stukje moeder. Ik realiseer me nu, dat ik zo jong geen moeder had. En mijn vader die steeds stiller werd.
Momenteel loopt mijn relatie opnieuw niet goed, eigenlijk ben ik zo bang voor echt contact. Op mijn werk sta ik bekend als de koele en intelligente vrouw, die alles in de gaten heeft. Ik wou dat ze mij in de gaten hadden…”.

Wanneer je zo tekort bent gekomen aan ouderliefde, en je ouders leven nu nog, kan de hoop maar voortduren dat je van ze krijgt wat je toen niet gekregen hebt. En iedere keer weer doet dit pijn, en doe je jezelf pijn!
Ingeborg Bosch vertelde mij de volgende vergelijking in een workshop die ik bij haar volgde:

"Het is vergelijkbaar met een kind dat werkelijk hongersnood heeft gekend. Het kind wat nu volwassen is, en een tafel vol heerlijk eten tot zijn beschikking heeft, kan eten wat hij wil, het zal nóóit de honger van toen stillen. Wel kan hij zijn honger van toen erkennen, en eten wat hij nu nodig heeft.”

Wie is Ingeborg Bosch vraag je je misschien af. Zij is de grondlegster van Past Reality Integration, en een aantal van haar uitgangspunten hanteer ik in mijn workshops. Daarover meer in de volgende nieuwsbrief.


Aankondigingen
De workshop Het Hele Verhaal (voor mensen die door de dood hun ouder(s) moesten missen) start op donderdag 31 januari 2008. De Gemiste Ouder begint op woensdag 20 februari 2008. Beide workshops zijn langer dan voorheen naar aanleiding van ervaringen van eerdere deelnemers.
Meer tijd biedt gelegenheid om specifieker bij jouw vragen stil te staan en uit te werken. Maar niet alleen is de tijdsduur verlengd, ook krijg je nu zowel individueel als in groepsverband gelegenheid om bij jezelf stil te staan. In een persoonlijk gesprek kan je nog meer bij de kern van jouw situatie komen, terwijl de verhalen en reacties van groepsleden aanvullende inzichten en handvatten bieden.

Weet je niet zeker of deze workshops voor jou de goede stap zijn, neem dan deel aan de introductiebijeenkomst op maandagochtend 14 januari. Je krijgt dan gelegenheid om zowel met de theorie, de werkwijze in de workshops, met praten over gemis, als met mij kennis te maken. Op de site vind je meer informatie.

Wil je liever niet aan een groep deelnemen, dan kan je een individuele afspraak met me maken.

Mooi boek!
Er is een prachtig boek uitgekomen van Daan Westerink: 'Leven zonder ouders'. Ik ken Daan, omdat zij eerder bij mij de workshop Het Hele Verhaal volgde, en ze schrijft zó mooi. Een aanrader. “In Leven zonder ouders vertellen 61 volwassenen over hun leven met én zonder hun vader of moeder. Sommigen verloren hun ouders heel jong, anderen waren zelf al volwassen toen een ouder overleed. 'Leven zonder ouders' is het eerste boek waarin volwassen zonen en dochters zelf vertellen hoe het was toen zij – op verschillende leeftijden – hun ouder(s) verloren en welke gevolgen dit verlies later in hun leven had. Het is een boek over verdriet, maar vooral ook over kracht. En over de (vaak) speciale, levenslange band tussen ouders en hun kinderen.” Meer informatie op www.levenzonderouders.nl

Tot slot
2008 ligt voor ons. Een jaar waarin ik je graag ontmoet, hetzij via de mail, hetzij in een workshop of individueel traject. Ik hoop dat mijn werk je op een prettige manier vergezelt in je leven.
En, ik wens je een jaar waarin je tot stand kan brengen waarnaar je verlangt, en geniet van alles wat je mogelijk hebt gemaakt!


Hartelijke groet,
Hilda Lemaire

 

Eerder verschenen nieuwsbrieven: